Lab
Medicina.org
← Naslovnica
Laboratorijski testovi

Testiranje na herpes simplex virus (HSV)

Redakcija LabMedicina.org

Testiranje na herpes simplex virus omogućava otkrivanje prisustva HSV-1 ili HSV-2 infekcije putem brisa lezije ili analize krvi.

Herpes simplex virus tip 1 (HSV-1) i tip 2 (HSV-2) uzrokuju česte virusne infekcije koje se manifestuju promjenama na koži i sluznicama. HSV-1 je uglavnom odgovoran za oralni herpes koji uzrokuje mjehuriće na usnama i licu, dok je HSV-2 najčešći uzročnik genitalnog herpesa, iako oba tipa mogu inficirati bilo koje anatomsko područje. Laboratorijsko testiranje na herpes simplex virus provodi se radi potvrde dijagnoze, preciznog razlikovanja tipa virusa te pravovremenog uvođenja odgovarajuće antivirusne terapije. Rano otkrivanje pomaže u ublažavanju simptoma i smanjenju rizika od prenošenja virusa na druge osobe.

Kome se test preporučuje

Ova dijagnostika se preporučuje osobama koje imaju simptome aktivne infekcije ili su bile u bliskom kontaktu sa zaraženom osobom.

  • Prisustvo bolnih mjehurića, ranica ili crvenila na usnama, licu ili genitalnom području.
  • Sumnja na primarnu ili ponovljenu genitalnu herpes infekciju.
  • Trudnice sa istorijom herpesa ili aktivnim lezijama radi sprečavanja prenošenja virusa na novorođenče tokom porođaja.
  • Osobe sa oslabljenim imunitetom koje imaju neobjašnjene kožne promjene.
  • Sveobuhvatna obrada pacijenata u okviru dijagnostike spolno prenosivih bolesti.

Priprema i uzorak

Vrsta uzorka zavisi od primijenjene laboratorijske metode i kliničke slike. Kod prisutnih vidljivih lezija, uzima se direktan bris sa mjehurića ili ranice za PCR analizu ili virusnu kulturu. Za serološko testiranje koristi se uzorak venske krvi iz kojeg se određuju specifična antitijela. Posebna priprema u vidu gladovanja nije potrebna. Izuzetno je važno da se bris lezije uzme što ranije nakon pojave prvih simptoma, po mogućnosti u prva 24 do 48 sata, dok je količina virusa u leziji najveća.

Tumačenje nalaza

Direktna detekcija virusne DNA pomoću PCR metode ili izolacija virusa u kulturi iz brisa lezije predstavlja najpouzdaniji dokaz aktivne infekcije. Serološki testovi mjere imunološki odgovor organizma na virus:

  • IgM antitijela: Otkrivanje IgM antitijela obično ukazuje na nedavnu, primarnu infekciju ili reaktivaciju virusa.
  • IgG antitijela: Prisustvo specifičnih IgG antitijela potvrđuje da je osoba u prošlosti bila izložena virusu i da nosi latentnu infekciju.

Negativan nalaz brisa ne isključuje u potpunosti infekciju ukoliko je uzorak uzet u kasnijoj fazi zacjeljivanja lezije kada je količina virusa smanjena.

Važne napomene

Serološki testovi iz krvi pokazuju prisustvo antitijela, ali ne mogu sa sigurnošću odrediti tačnu lokaciju infekcije u organizmu. Razlikovanje HSV-1 i HSV-2 je od velikog značaja za prognozu i učestalost budućih reaktivacija. Referentne vrijednosti i pragovi osjetljivosti seroloških testova zavise od specifične analitičke metode i laboratorije koja izvodi analizu.

Više iz sekcije